ความฝันกับความจริง

posted on 08 Mar 2009 03:15 by plub1988


        อย่างที่รู้กันว่าความจริงกับความฝั

บางครั้งมันแตกต่างกันมาก  จนไม่อยากออกมาจากฝันนั้น

แล้วพบกับความจริงที่เป็นอยู่  ถ้าเรียกความจริงนั้นว่าเป็น..

ความจริงอันโหดร้าย คงจะมองดูเหมือนคนที่มองโลกในแง่ร้าย

ยังไงๆ ความจริงก็เป็นสิ่งที่ต้องอยู่สู้กับเราไปพร้อมกัน

ถ้าจะเทียบ ความฝันจะเป็นคำตอบและผลสำเร็จของชีวิต

แต่ความเป็นจริงระหว่างนี้ก็เป็นสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบ

ปัจจุบันคือสิ่งที่เราต้องรู้ตัวอยู่ตลอดว่าทำอะไรอยู่

แม้ว่าบางครั้งอยากออกนอกทางบ้าง

แต่มันคงทำให้เรา.. ห่างไกลจากสิ่งนั้นไปอีก..

       อย่าคิดจะทำอะไรสักอย่างนึงเพียงเพราะนึกสนุก

แต่จงทำอย่างรอบคอบ..  บางครั้งเรื่องสนุกของบางคน

อาจเป็นเรื่องน่าสลดใจของใครหลายคน..

อุบัติเหตุก็เกิดมาจากสิ่งนั้น.. อย่าให้ชีวิตของเรา

ไปสร้างอุบัติเหตุให้ใคร  เหมือนที่เราเคยเจอ

 เป็นเพราะเราวูบวาบไปเอง..  แต่ว่าเค้าก็เป็นคนขี้เหงาที่น่าสงสารคนนึง

ที่เป็นเพื่อนของเรา  จากนี้ไปก็ต้องท่องเอาไว้ว่าเป็น"เพื่อน"แก้เหงาเท่านั้น

       ว่ากันว่า..  บางครั้งการไล่ตามอะไรสักอย่างหนึ่ง

มันอาจวิ่งหนีไป.. แต่สิ่งที่น่าสนุกและท้าทายคือ...

การไล่ตามความฝัน.. ไม่ว่าฝันนั้นจะเป็น..

การเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในโลก..

การเป็นคนที่รวยที่สุดในโลก..

การเป็นคนที่มีแฟนหล่อ/สวยที่สุดในโลก

หรือเป็นคนที่ดูดีที่สุดในโลก

ก็เป็นจุดมุ่งหมายหรือปลายทางของการดำเนินชีวิต..

     แต่ว่าระวัง!!!   การเดินทางของเราบางครั้ง

อาจไปขัดขวางใคร  หรือไปเป็นอุปสรรคของคนอื่น

อาจเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดได้เสมอ..

ทุกๆ ครั้งอย่าลืมเอา "สติ" ติดตัวไว้เสมอ

.....ไม่เคยรู้สึกแย่กับตัวเองเท่าปีนี้มาก่อน.....

บางทีก็คิดได้นะ..  แต่มันทำตามที่คิดไม่ได้

เคยเป็นมะ แล้วเจอกันนะเพื่อนๆ

edit @ 8 Mar 2009 03:22:18 by PLuB

นี่เรียกเหงา... ไหม

posted on 07 Mar 2009 19:55 by plub1988

   จะมีบ้างไหม  จะมีวันใด..

ที่จะเจอความรักที่จริงใจ.. จะมีไหมขอแค่เพียงใครสักคน

......

ฟังดูแล้วก็คงเป็นคำพูดของคนที่เหงา..

มันก็คงจะจริง.. ตอนนี้เราก็เป็นอีกคนนึง

ที่กำลังรู้สึกแบบนั้นละมั้ง..

การที่เรามีหน้าที่ที่จะต้องทำหลายอย่าง..

เราก็อยากจะมีอิสระบ้าง..  แต่บางครั้งคำว่าอิสระอาจจะตรงข้ามกับบางอย่าง

จริงๆ แล้วเราเองก็อยากที่จะมีช่วงเวลาที่ดี..

อย่างที่หลายๆ คนเค้ามีกัน (เป็นคู่ๆ)

แต่ก็อย่างว่า.. ครั้งแรกมักจะยากเสมอ..

เราไม่คิดที่จะมีใคร แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบใครนะ..

ชอบได้.. แต่ต้องยับยั้งชั่งใจ.. แต่ว่า..

จะมีใครเค้ามารอล่ะ.. คนที่คิดว่าเค้ารอได้..

เค้ายังไม่รอเลย  มันก็เจ็บที่ต้องได้เห็นแบบนั้น

แต่ว่าคงดีกว่าถ้าเราจะเลือกที่จะเจ็บมากกว่านั้น..

เราเป็นคนที่ทำความเข้าใจกับคนอื่น.. แต่มันก็เป็นเรื่องของใจ

ถ้าเป็นการแสดงความรู้สึกในแบบอื่น คงทำไม่เป็น

ไม่ได้ดูดีสวย เลิศหรู หรือว่า.. มีรสนิยมในการซื้อของอะไร

และก็ไม่รู้จักที่เที่ยว.. ไม่ค่อยชอบคุยกับคนแปลกหน้า

ไม่ได้สนใจเรื่องอื่นๆ มากไปกว่างาน งาน และก็งาน

ก็คงจะมีคนรอ หรอกนะ..

ก็มีคนอื่นๆ กันไป ก็ดีแล้วแหละ

ก็เราเป็นคนแบบนี้ของเราเองไม่ยุ่งอยู่กับใคร

แล้วจะมีใครมายุ่งล่ะ จะมีใครเค้าสนใจ คนที่ไม่มีอะไรพร้อม

... เบื่อ เหมือนกันนะนี่..  จะมีใครไหม  ที่สนใจคนที่ใจ  ไม่ใช่ที่หน้าตา เงิน ชื่อเสียง..

ต้องมีสิ..  สักวันคงจะเจอ  ^^

 

แสงบนทางเดินแสนไกล..

posted on 18 Jan 2009 01:57 by plub1988
  อาจจะเหนื่อย..  อาจจะท้อบนทางที่แสนไกล..

แต่ด้วยชีวิตที่ต้องก้าวเดินต่อไป..  คงไม่ย้อนมองกลับถอย..

กัดฟันสู้ไป..  แม้ทางข้างหน้ามีคนขัดขวาง.. มีอุปสรรค..

แม้เป็นเส้นทางที่ไม่มีใครอยากเดิน.. แม้ต้องฝืนใจเดิน..

บางครั้งคนเราก็ไม่อาจเลือกทางเดินได้..  จำทนฝืน..

แต่ในทางที่ฝืนนั้น..  ก็ยังมีแสงสว่างสดใส..

แม้ว่าแสงที่เห็นเป็นดังความหวัง..  แต่มันก็ดับวูบไปในบางครั้ง..

เพราะมันเป็นแสงลวงตา..  ที่ล่อลวงคนไร้ประสบการณ์..

และไร้ความระแวดระวัง..  ให้ตกหลุมพรางบอบช้ำ..  เร่าร้อนไปกับมัน..

แต่เมื่อได้สติ..  ก็ออกจากเปลวเพลิงนั้นหันหน้าสู่เส้นทางเดินที่ต้องสานต่อ

ทางที่มีแสงเรืองรองเส้นใหม่..  แม้ว่าจะเต็มไปด้วยความหวาดระแวง..

แต่ก็อยากลอง..  แม้ครั้งนี้จะต้องแลกด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวเพียงใด..

จะกัดฟันสู้เพื่อฝัน..  จนในที่สุดนี้ทางนั้นมีแสงลางๆ..  แสงที่อบอุ่น

อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน..  เป็นแสงที่มีค่ามาก..  ไม่ใช่แสงของเงิน..

ไม่ใช่ประกายของทอง..  แต่เป็นแสงจากใจของผู้หญิงกลุ่มนึง..

ที่อยู่เคียงข้างตลอดมา..  พวกเธอจะรู้บ้างไหมนะ.. 

ว่าพวกเธอมีค่าสำหรับเรามากเพียงใด..  (อ้อ.. ลืมเกือบหล่ออีกคนนึงด้วย)

แสงจากใจ..  เป็นทางสว่างให้กับคนที่ชอบรู้สึกว่าตกอยู่ในที่มืดมิดอย่างเรา..

เหลืออีกปีเดียวเองสินะ..  ที่จะได้ดื่มด่ำกับแสงที่อบอุ่นนั่น..

แม้ว่ามันใกล้จะหมดเวลาของเราแล้ว..  เราจะพยายามเก็บความทรงจำที่เหลือ

เป็นความทรงจำที่ดี..  เอาไว้เป็นกำลังใจส่วนนึงของชีวิตเรา..

ที่อย่างน้อย..  เราก็เป็นคนนึงที่เคยได้อยู่ท่ามกลางแสงที่อบอุ่น และดื่มด่ำ

ไปด้วยน้ำใจ..  ขอบคุณจริงๆนะ..  ทุกๆคน.. 

เราจะเก็บและจำทุกคนไว้ในแบบนี้เสมอไป..  เพื่อนผู้ส่องทางให้กับเรา..